![]() ضربه قالب g قالب سازی Blow (قالب سازی BrE ) یک فرایند خاص تولید است که با استفاده از آن قطعات پلاستیکی توخالی تشکیل شده و می توانند به یکدیگر بپیوندند. همچنین برای تشکیل بطری های شیشه ای یا سایر اشکال توخالی استفاده می شود. به طور کلی ، سه نوع اصلی از قالب سازی وجود دارد: قالب ضربه ای با فشار اکستروژن ، قالب گیری ضربه ای تزریقی و قالب گیری ضربه ای کششی تزریق. فرآیند قالب گیری ضربه با ذوب شدن پلاستیک و تشکیل آن به داخل یک پاریسون یا در صورت تزریق و قالب گیری ضربات کششی تزریق (ISB) ، پیش فرض انجام می شود. پاریسون یک قطعه پلاستیکی مانند لوله است که سوراخی در یک انتهای آن وجود دارد که می تواند هوای فشرده شده را طی کند. پارسون سپس در قالب بسته می شود و هوا در آن دمیده می شود. فشار هوا سپس پلاستیک را بیرون می کشد تا با قالب مطابقت داشته باشد. پس از خنک شدن و سخت شدن پلاستیک قالب باز می شود و قسمت خارج می شود. هزینه قطعات قالب ریزی شده ضربه بالاتر از قطعات قالب تزریقی اما پایین تر از قطعات قالب چرخشی است. |
تاریخ
اصل فرآیند ناشی از ایده شیشه زدن است . Enoch Ferngren و ویلیام Kopitke یک ماشین قالب سازی ضربه تولید کردند و در سال 1938 آنرا به شرکت امپراتوری هارتفورد فروختند. این آغاز فرایند قالب گیری ضربه تجاری بود. در دهه 1940 تنوع و تعداد محصولات هنوز بسیار محدود بود و به همین دلیل قالب گیری ضربه تا دیرتر از بین نرفت. به محض اینکه تنوع و نرخ تولید زیاد شد ، تعداد محصولاتی که به زودی ایجاد می شوند ، افزایش یافت.
مکانیسم های فنی مورد نیاز برای تولید قطعه های بدن توخالی با استفاده از روش دمیدن خیلی زود تاسیس شد. از آنجا که شیشه بسیار قابل شکست است ، پس از معرفی پلاستیک ، در بعضی موارد از پلاستیک برای جایگزینی شیشه استفاده می شد. اولین تولید انبوه بطری های پلاستیکی در سال 1939 در آمریکا انجام شد. آلمان کمی بعد دیرتر با استفاده از این فناوری شروع به کار کرد ، اما در حال حاضر یکی از تولید کنندگان برجسته ماشین های قالب سازی ضربه است.
در صنعت نوشابه ایالات متحده ، تعداد ظروف پلاستیکی در سال 1977 از صفر به ده میلیارد قطعه در سال 1999 رسید. امروز تعداد بیشتری از محصولات منفجر شده و انتظار می رود این روند همچنان ادامه یابد.
برای فلزات آمورف ، که به عنوان عینک های فلزی فله نیز شناخته می شوند ، اخیراً قالب گیری ضربه تحت فشارها و دماهای قابل مقایسه با قالب های ضربه ای پلاستیکی نشان داده شده است.
![]() انواع شناسی قالب ضربه اکستروژن در قالب گیری ضربه اکستروژن (EBM) ، پلاستیک در یک لوله توخالی (یک پریسون) ذوب و اکسترود می شود. سپس این پاریسون با بستن آن در قالب فلزی خنک شده اسیر می شود. سپس هوا به داخل پارسون دمیده می شود و آن را به شکل بطری توخالی ، ظرف یا قسمتی از آن هجوم می آورد. بعد از خنک شدن پلاستیک به اندازه کافی ، قالب باز می شود و قسمت خارج می شود. پیوسته و متناوب دو نوع از قالبهای ضربه اکستروژن هستند. در قالب ضربه اکستروژن مداوم ، پریسون به طور مداوم اکسترود می شود و قطعات جداگانه توسط یک چاقوی مناسب قطع می شوند. در قالب گیری متناوب دو مرحله وجود دارد: متناوب مستقیم شبیه قالب تزریق است که به وسیله آن پیچ پیچ می شود ، سپس متوقف می شود و ذوب را به بیرون رانده می کند. با استفاده از روش باتری ، یک باتری جمع شده پلاستیک ذوب شده را جمع می کند و وقتی قالب قبلی خنک شد و پلاستیک به اندازه کافی انباشته شد ، میله پلاستیک ذوب شده را فشار می دهد و پاریسون را تشکیل می دهد. در این حالت پیچ ممکن است به طور مداوم یا متناوب بچرخد. با اکستروژن مداوم ، وزن پریسون پاریسون را می کشد و کالیبراسیون ضخامت دیواره را دشوار می کند. سر باتری یا روش های پیچ برگشتی از سیستم های هیدرولیکی استفاده می کنند تا سریعاً پارسون را بیرون بیاورند و اثر وزنی را کاهش دهند و با تنظیم فاصله شکاف با دستگاه برنامه نویسی پاریس ، کنترل دقیق ضخامت دیواره را انجام دهند. فرآیندهای EBM ممکن است مداوم باشد (اکستروژن مداوم پریون) یا متناوب. انواع تجهیزات EBM ممکن است به شرح زیر طبقه بندی شوند: تجهیزات اکستروژن مداوم سیستم های قالب گیری چرخش چرخشی ماشین آلات اکستروژن متناوب نمونه هایی از قطعات ساخته شده توسط فرآیند EBM شامل اکثر محصولات توخالی پلی اتیلن ، بطری های شیر ، بطری های شامپو ، مجرای اتومبیل ، قوطی های آبیاری و قطعات صنعتی توخالی مانند طبل ها است. مزایای استفاده از قالب ضربه عبارتند از: ابزار کم و هزینه مرگ. نرخ تولید سریع؛ توانایی قالب بخش پیچیده؛ دسته ها را می توان در طراحی گنجانید. از مضرات قالب سازی ضربه می توان به موارد زیر اشاره کرد: محدود به قسمت های توخالی ، مقاومت کم ، برای افزایش خاصیت سد از پارتیشن های چند لایه از مواد مختلف استفاده می شود بنابراین قابل بازیافت نیست. برای ساختن شیشه های گسترده گردن پیرایش ضروری است. چرخش پیرایش ظروف مانند کوزه ها به دلیل فرآیند قالب ریزی ، اغلب دارای مواد اضافی هستند. این با چرخاندن چاقوی اطراف ظرف که مواد را جدا می کند ، جدا می شود. این پلاستیک اضافی سپس برای ایجاد قالبهای جدید بازیافت می شود. اسپین تریمر روی تعدادی از مواد مانند PVC ، HDPE و PE + LDPE استفاده می شود. انواع مختلفی از خصوصیات بدنی خاص خود را دارند که در پیرایش آن مؤثر است. به عنوان مثال ، قالب ریزی های تولید شده از مواد آمورف برای تر و تمیز کردن از مواد بلوری بسیار دشوار است. تیغه های پوشیده از تیتانیوم اغلب به جای فولاد استاندارد استفاده می شود تا 30 برابر عمر را افزایش دهد. |
![]() قالب تزریق ضربه ضربه تزریق قالب بطری پلاستیکی فرآیند قالب گیری ضربه ای تزریقی (IBM) برای تولید شیشه های توخالی و اشیاء پلاستیکی در مقادیر زیاد استفاده می شود. در فرآیند IBM ، پلیمر تزریق می شود بر روی یک پایه هسته. سپس پین هسته به ایستگاه قالب ریزی و سازه ای چرخانده می شود تا باد کند و خنک شود. این کمترین استفاده از سه فرآیند قالب سازی ضربه است و به طور معمول برای ساخت بطری های کوچک پزشکی و تکی استفاده می شود. این فرایند به سه مرحله تزریق ، دمیدن و بیرون کشیدن تقسیم می شود. دستگاه قالب گیری ضربه ای تزریق بر پایه یك بشكه اكسترودر و مونتاژ پیچ است كه پلیمر را ذوب می كند . پلیمر مذاب در یک منیفولد دونده داغ تغذیه می شود که از طریق نازل ها به داخل حفره گرم شده و هسته هسته تزریق می شود. قالب حفره شکل بیرونی را تشکیل می دهد و در اطراف میله هسته قرار دارد که شکل داخلی پیش ساز را تشکیل می دهد. پریفرم از یک گردن بطری / شیشه کاملاً تشکیل شده با یک لوله ضخیم از پلیمر متصل شده تشکیل شده است ، که بدن را تشکیل می دهد. از نظر ظاهری شبیه به لوله آزمایش با گردن نخ شده است. قالب پریفرم باز می شود و میله هسته چرخانده شده و درون قالب ضربه ای توخالی و سرد قرار می گیرد. انتهای میله هسته باز می شود و اجازه می دهد تا هوای فشرده شده در داخل پریفرم قرار بگیرد ، که آن را به شکل محصول نهایی باد می کند. پس از گذشت یک دوره خنک کننده ، قالب ضربه باز می شود و میله هسته به موقعیت بیرون کشیده می شود. مقاله نهایی از میله هسته جدا می شود و به عنوان گزینه ای قبل از بسته بندی می توان آزمایش نشت کرد. قالب پریفرم و ضربه می تواند حفره های زیادی داشته باشد ، به طور معمول سه تا شانزده بسته به اندازه مقاله و میزان خروجی مورد نیاز. سه مجموعه از میله های هسته ای وجود دارد که امکان تزریق همزمان پرform ، قالب گیری ضربه و بیرون زدگی را فراهم می آورد. مزایا: این یک گردن قالب تزریق را برای دقت تولید می کند. مضرات: فقط بطری های کوچک ظرفیت مناسب است زیرا کنترل مرکز پایه هنگام دمیدن دشوار است. عدم افزایش استحکام مانع چون مواد به صورت دوطرفه ای کشیده نمی شوند. دسته ها را نمی توان گنجانید. |
فرایند قالب گیری ضربه کشش تزریق
این دو روش اصلی متفاوت دارد ، یعنی فرآیند تک مرحله ای و دو مرحله ای. فرآیند تک مرحله ای مجدداً به دستگاه های 3 ایستگاهی و 4 ایستگاهی تقسیم می شود. در فرآیند قالب گیری ضربه ای کششی تزریقی دو مرحله ای ، ابتدا پلاستیک با استفاده از فرآیند قالب گیری تزریقی در یک "پیش فرض" قالب ریزی می شود. این پیش سازها با گردن بطری ها ، از جمله نخ ها ("پایان") در یک انتها تولید می شوند. این پریفرمها بسته بندی شده و بعداً (بعد از خنک شدن) در دستگاه قالب گیری فشار کشش ریخته شده تغذیه می شوند. در فرآیند ISB ، پیش فرایندها بالاتر از دمای انتقال شیشه آنها (معمولاً با استفاده از بخاری مادون قرمز) گرم می شوند و با استفاده از قالب های فشار فلزی ، با استفاده از هوای فشار قوی به بطری ها دمیده می شوند. پیشform همیشه به عنوان بخشی از فرآیند با میله هسته کشیده می شود.
مزایا: حجم بسیار بالایی تولید می شود. محدودیت کمی در طراحی بطری. پریفرم ها را می توان به عنوان یک کالای کامل برای شخص ثالث فروخت. برای بطری های استوانه ای ، مستطیلی یا بیضی مناسب است. معایب: هزینه بالای سرمایه. فضای کف مورد نیاز زیاد است ، اگرچه سیستم های جمع و جور در دسترس هستند.
در فرآیند تک مرحله ای ، هر دو ساخت پریفرم و دمیدن بطری در یک دستگاه انجام می شوند. روش 4 ایستگاه قدیمی تزریق ، گرم کردن ، ضربه و کشش کشش نسبت به دستگاه 3 ایستگاهی است که مرحله ریزش را از بین می برد و از گرمای نهان در پیش فرض استفاده می کند و در نتیجه موجب صرفه جویی در هزینه های انرژی برای گرم کردن مجدد و کاهش 25٪ در ابزار می شود. . این فرایند توضیح داد: تصور کنید که مولکول ها دارای توپ های گرد کوچکی هستند ، هنگامی که در کنار یکدیگر شکاف های هوای بزرگی دارند و تماس سطحی کمی دارند ، ابتدا با کشش مولکول ها به صورت عمودی و سپس دمیدن به صورت کششی به صورت افقی کشش دو محوره باعث می شود که این مولکول ها شکل صلیبی داشته باشند. این "صلیبها" در کنار هم قرار می گیرند و فضای کمی را به خود اختصاص می دهند زیرا با سطح بیشتری تماس می گیرند و بدین ترتیب مواد متخلخل تر می شوند و مقاومت سد در برابر نفوذ را افزایش می دهند. این فرایند همچنین قدرت ایده آل برای پر کردن نوشیدنی های گازدار را افزایش می دهد.
مزایای
بسیار مناسب برای حجم کم و دویدن کوتاه. از آنجا که پیش فرض در طی کل فرآیند منتشر نمی شود ، ضخامت دیواره پیش فریم را می توان شکل داد تا ضخامت دیواره حتی در هنگام دمیدن اشکال مستطیل و غیر گرد فراهم شود.
معایب
محدودیت در طراحی بطری. فقط یک پایه شامپاین برای بطری های گازدار ساخته می شود.

















