سیستم گیتینگ چیست؟

سیستم گیتینگ چیست؟

عملکرد سیستم دروازه

سیستم رانر پلاستیک مذاب را از بشکه دستگاه قالب گیری تزریقی به هر حفره قالب هدایت می کند. بنابراین، ساختار، طول، اندازه و روش اتصال سیستم رانر همگی بر اثر پرکردن تزریق تأثیر می‌گذارند، بنابراین به طور مستقیم بر کیفیت محصول تأثیر می‌گذارند. علاوه بر این، طراحی سیستم رانر باید بازده اقتصادی، دستیابی به خنک‌سازی سریع و زمان‌های چرخه کوتاه را نیز در نظر بگیرد.

ساختار سیستم دروازه

سیستم رانر از چهار ساختار تشکیل شده است: رانر اصلی، رانر شاخه، دروازه و چاه سرد راب، همانطور که در شکل 7-11 نشان داده شده است.

دونده اصلی (اسپرو)

رانر اصلی (اسپر) کانال پلاستیکی است که نازل ماشین قالب گیری تزریقی را به سیستم رانر متصل می کند. این اولین جزء سیستم دونده است.

دوندگان اولیه و ثانویه

رانرهای اولیه و ثانویه کانال های پلاستیکی هستند که رانر اصلی را به دریچه قالب داخلی متصل می کنند و اجازه می دهند پلاستیک مذاب به داخل قالب جاری شود. در مورد قالب دو- صفحه، رانر روی خط جدا قرار دارد.

هنگام طراحی کانال های جریان، باید به شکل و اندازه مقطع{0}} آنها توجه شود. به طور کلی چهار نوع شکل مقطعی برای کانال‌های جریان وجود دارد: دایره کامل، ذوزنقه، ذوزنقه اصلاح‌شده، و شش ضلعی (شکل 7-12 را ببینید). از منظر انتقال فشار تزریق، هرچه سطح مقطع کانال جریان بیشتر باشد، بهتر است. در حالی که از منظر رسانش گرما، هر چه سطح مقطع{8}} کوچکتر باشد، بهتر است. بنابراین، هرچه نسبت سطح مقطع{10}}به سطح بیشتر باشد، کانال جریان مؤثرتر است. طرح‌های کانال مقطعی دایره‌ای و مربعی{11}} دارای بالاترین مقدار R{13}} هستند. از آنجایی که مقاطع دایره‌ای{14}}سریع‌تر از مقاطع مربع{15}}خنک می‌شوند، طرح‌های مقطعی دایره‌ای{17}}بهترین هستند. (مقدار R-به نسبت سطح مقطع به سطح سطح اشاره دارد؛ سطح مقطع{20}}به سطح مقطع کانال جریان اشاره دارد.)

قطر دونده به طول جریان مربوط می شود. هرچه قطر بزرگتر باشد، مسیر جریان طولانی تر است. در عین حال، دونده باید تا حد امکان باریک و کوتاه باشد. هر نوع پلاستیک دارای حداقل قطر دونده است. قطر بیش از حد کوچک بر جریان پلاستیک در حفره قالب تأثیر می گذارد. قطر رانر معمولاً 1.0 میلی متر ضخیم تر از سطح محصول نهایی است تا از جامد شدن پلاستیک موجود در رانر قبل از محصول نهایی جلوگیری شود و در نتیجه از نگه داشتن فشار مناسب اطمینان حاصل شود.

دروازه

گیت ها تاثیر قابل توجهی بر قالب گیری و تنش داخلی دارند. فرم مناسب آنها معمولاً با شکل قطعه تعیین می شود و به طور کلی می توان آنها را به دو دسته طبقه بندی کرد: دروازه های محدود و دروازه های بدون محدودیت.

دروازه‌های محدود بخش‌های باریکی در ورودی حفره قالب هستند که پردازش آنها را آسان می‌کند و امکان برش آسان قطعه از رانر را فراهم می‌کند و در نتیجه تنش پسماند را کاهش می‌دهد. این نوع عموماً در قالب‌های چند حفره‌ای استفاده می‌شود که در آن‌ها چندین بخش در یک جا قالب‌گیری می‌شوند، زیرا توزیع یکنواخت را تسهیل می‌کند و از برگشت پلاستیک در داخل حفره جلوگیری می‌کند. دروازه‌های محدود را می‌توان بیشتر به دروازه‌های جانبی، دروازه‌های همپوشانی، دروازه‌های فلنجی، دروازه‌های فن-شکل، دروازه‌های فیلم، دروازه‌های حلقه‌ای، دروازه‌های دیسکی، دروازه‌های نقطه‌ای، و دروازه‌های زیردریایی طبقه‌بندی کرد. دروازه های نامحدود جایی هستند که پلاستیک مستقیماً از طریق یک رانر عمودی به داخل حفره قالب تزریق می شود.

نوع، محل، اندازه و تعداد دروازه ها به طور مستقیم بر ظاهر، تغییر شکل، انقباض قالب و استحکام قطعه قالب گیری تأثیر می گذارد. بنابراین در طراحی باید فاکتورهای زیر را در نظر گرفت.

(1) عواملی که هنگام تعیین شکل دروازه باید در نظر گرفته شوند: شکل دروازه بر جریان پذیری رزین در داخل حفره قالب، ظاهر قسمت قالب گیری شده و جهت گیری جریان مواد تأثیر می گذارد. بنابراین، هنگام انتخاب نوع دروازه، باید نوع ماده یا شکل محصول و تأثیر جهت گیری جریان را در نظر گرفت.

(2) عواملی که هنگام تعیین اندازه دروازه باید در نظر گرفته شوند:
① ویژگی های جریان پلاستیک.

② ضخامت دیواره قالب.

③ مقدار پلاستیک تزریق شده به داخل حفره قالب.

④ دمای ذوب پلاستیک.

⑤ دمای قالب.

(3) عواملی که باید در هنگام تعیین محل دروازه در نظر گرفته شوند:

① دروازه باید در ضخیم ترین نقطه مقطع-قطع پلاستیکی قرار گیرد. این امکان خنک شدن کندتر در دروازه را فراهم می کند، جریان مواد مذاب را به داخل حفره قالب تسهیل می کند و از نقص هایی مانند انقباض جلوگیری می کند.

② محل دروازه باید مسیر جریان مواد مذاب را به حداقل برساند، تغییرات جهت جریان را کاهش دهد و افت فشار را به حداقل برساند. به طور کلی دروازه ای که در مرکز قسمت پلاستیکی قرار دارد موثرتر است.

③ محل دروازه باید تخلیه گاز از حفره قالب را تسهیل کند. اگر مواد مذاب وارد شده به حفره قالب، سیستم هواگیری را زودتر از موعد ببندد، خروج گازها از حفره دشوار خواهد بود و بر کیفیت محصول تأثیر می گذارد. کانال های تهویه باید در موقعیت نهایی قرار گیرند که مواد مذاب به حفره می رسد تا تهویه راحت شود.

④ دروازه باید دقیقاً در مقابل دیواره هسته یا یک هسته بزرگ قرار گیرد و به مواد مذاب با سرعت بالا اجازه می‌دهد که مستقیماً بر حفره یا دیواره هسته تأثیر بگذارد و در نتیجه جهت جریان را تغییر دهد، سرعت جریان را کاهش دهد و به آرامی حفره را پر کند. این کار باعث از بین رفتن علائم جت آشکار روی قسمت پلاستیکی شده و از شکستگی مذاب جلوگیری می کند.

⑤ تعداد دروازه ها باید کنترل شود. ورود به حفره از طریق چندین دروازه باعث ایجاد خطوط جوش بیشتری می شود.

⑥ محل دروازه باید تغذیه یکنواخت مواد مذاب را تضمین کند، با مسیر جریان از رانر اصلی به تمام قسمت‌های حفره یکسان یا مشابه، تا خطوط فلاش و جوش کاهش یابد.

⑦ برای قطعات پلاستیکی با هسته یا درج، به ویژه قطعات پلاستیکی استوانه‌ای با هسته‌های باریک، برای جلوگیری از خم شدن هسته یا جابجایی درج، از وارد کردن مستقیم به هسته یا درج خودداری کنید.

⑧ محل دروازه باید از ایجاد شکستگی مذاب جلوگیری کند. هنگامی که یک دروازه کوچک مستقیماً مقابل حفره‌ای با عرض و ضخامت زیاد قرار می‌گیرد، مواد مذاب با سرعت بالا که از دروازه عبور می‌کند، تحت فشار برشی بالایی قرار می‌گیرند و در نتیجه پدیده‌های شکست مذاب مانند جت و خزش ایجاد می‌شود. جت مذاب مستعد ایجاد چین خوردگی است و در نتیجه آثار موج دار روی محصول ایجاد می شود.

⑨ هنگامی که پلاستیک مذاب با سرعت بالا از طریق دروازه به داخل حفره قالب تزریق می شود، یک اثر جهت دار از خود نشان می دهد. محل دروازه باید برای جلوگیری از اثرات نامطلوب این اثر جهت دار انتخاب شود.

⑩ هنگام تعیین محل و تعداد دروازه برای قالب، نسبت جریان باید بررسی شود تا اطمینان حاصل شود که مذاب حفره را پر می کند. نسبت جریان با نسبت طول مجموع کانال جریان به کل ضخامت کانال جریان تعیین می شود. مقدار مجاز آن بسته به خواص مذاب، دما، فشار تزریق و غیره متفاوت است.

⑪ برای قطعات پلاستیکی تخت، تاب خوردگی و تغییر شکل مستعد رخ دادن است زیرا نرخ انقباض آنها در جهات مختلف ناسازگار است. استفاده از چندین گیت بسیار موثرتر است.

⑫ برای قطعات پلاستیکی{0}نوع قاب، قرار دادن مورب دروازه‌ها می‌تواند تغییر شکل ناشی از انقباض را بهبود بخشد.

⑬ برای قطعات پلاستیکی حلقه{0}شکل، دروازه باید به صورت مماس برای کاهش خطوط جوش، افزایش استحکام ناحیه جوش و تسهیل تهویه قرار گیرد.

⑭ برای قطعات پلاستیکی با ضخامت دیواره ناهموار، محل دروازه باید تا حد امکان ثابت باشد تا از گرداب ها جلوگیری شود.

⑮ برای قطعات پلاستیکی پوسته{0}شکل، می توان از آرایش دروازه نصب شده در مرکز برای کاهش خطوط جوش استفاده کرد.

⑯ برای قطعات پلاستیکی گنبدی شکل، باریک و نازک-، چندین نقطه دروازه و دنده فرآیند را می توان برای هدایت جریان و جلوگیری از کمبود مواد تنظیم کرد.

اصول بالا برای انتخاب موقعیت دروازه ممکن است منجر به تناقض در کاربرد شود. در چنین مواردی، رفتار انعطاف پذیر بر اساس وضعیت واقعی ضروری است.

(4) تعادل دروازه
اگر نمی توان یک سیستم دونده متعادل به دست آورد، از روش تعادل دروازه ای زیر می توان برای رسیدن به هدف قالب گیری تزریقی یکنواخت استفاده کرد. این روش برای قالب هایی با تعداد حفره زیاد مناسب است. دو روش تعادل دروازه وجود دارد: تغییر طول کانال دروازه و تغییر سطح مقطع- دروازه.

هنگامی که ابعاد حفره دارای نواحی مختلف پیش بینی شده است، دروازه نیز باید متعادل باشد. در این مرحله، برای تعیین اندازه دروازه، ابتدا باید یک اندازه دروازه تعیین شود و نسبت این اندازه دروازه به حجم حفره مربوطه محاسبه شود. سپس این نسبت برای مقایسه سایر دروازه ها با حجم حفره متناظر آنها اعمال می شود تا به طور متوالی اندازه هر دروازه تعیین شود. پس از تزریق آزمایشی واقعی، عملیات متعادل سازی دروازه می تواند تکمیل شود.

هنگام تولید قطعات یا بیشتر محصولات نهایی از یک حفره قالب، اگر برخی از بخش‌های مواد نازک‌تر باشند، اسپرو باید ضخیم شود. مقدار ضخیم شدن بستگی به اندازه محصول نهایی دارد. به طور کلی، بخش‌های ضخیم‌تر محصولات نهایی بهتر جریان می‌یابند و در نتیجه فشار عادی ایجاد می‌شود، در حالی که بخش‌های نازک‌تر جریان ضعیف‌تری دارند که منجر به فشار بالاتر می‌شود. بنابراین، اگر قرار باشد محصولات نهایی به طور همزمان پر شوند، بخش های ضخیم تر ممکن است دچار فلش شوند. برای جلوگیری از عدم تعادل جریان، رانر برای مقاطع نازکتر باید ضخیم شود تا افت فشار جبران شود، همانطور که در شکل 7-13 نشان داده شده است.

چاه حلزون سرد

چاه‌های سرد راب که به عنوان چاله‌های حلب سرد نیز شناخته می‌شوند، برای نگهداری مواد پلاستیکی مذاب خنک‌تر در ابتدای فرآیند پر کردن طراحی شده‌اند و از ورود مستقیم آن به حفره قالب و مسدود شدن دروازه یا تأثیر بر کیفیت محصول جلوگیری می‌کنند. چاه های راب سرد معمولاً در انتهای رانر اصلی قرار دارند. هنگامی که رانرهای شاخه بلند هستند، چاه های راب سرد نیز باید در انتهای آنها نصب شوند.

اینجا را نگاه کن

برای اطلاعات بیشتر در مورد سایر سیستم های دروازه و مزایا و معایب آنها، لطفا اینجا را کلیک کنید.