ستون فقرات بخشی از زنجیره ای است که در "مسیر اصلی" قرار دارد و تعداد زیادی از واحدهای تکرار را به هم متصل می کند.
برای خواص یک پلاستیک، گروه های مختلف مولکولی "آویزان" از این ستون فقرات. این واحدهای آویز معمولا روی مونومر ها آویزان می شوند، قبل از اینکه همسایه های منومر برای ایجاد زنجیر پلیمری به یکدیگر متصل شوند. این ساختار این زنجیره های جانبی است که بر خواص پلیمر تأثیر می گذارد.
ساختار مولکولی واحد تکرار می تواند به خوبی تنظیم شود تا نفوذ خاص در پلیمر را تحت تاثیر قرار دهد.
خواص و طبقه بندی
پلاستیک ها معمولا به ترتیب عبارتند از: ساختار شیمیایی ستون فقرات و زنجیره جانبی؛ برخی از گروه های مهم در این طبقه بندی عبارتند از: اکریلیک، پلی استر، سیلیکون ها، پلی اورتان ها و پلاستیک های هالوژنی شده.
پلاستیک ها همچنین می توانند توسط: فرایند شیمیایی مورد استفاده در سنتز آنها، از قبیل: تراکم، پلی استیشن و اتصال متقابل.
پلاستیک ها همچنین می توانند بر اساس ویژگی های فیزیکی مختلف خود، مانند: سختی، تراکم، مقاومت کششی، مقاومت در برابر حرارت و دمای انتقال شیشه، و خواص شیمیایی آنها، مانند شیمی آلی پلیمر و مقاومت و واکنش آن به محصولات شیمیایی و فرآیندهای مختلف مانند: حلال های آلی، اکسیداسیون و اشعه یونیزه. به طور خاص، اکثر پلاستیک ها با حرارت دادن به چند صد درجه سانتیگراد ذوب می شوند.
طبقه بندی های دیگر براساس کیفیت هایی است که مربوط به تولید یا طراحی محصول می باشد. نمونه هایی از این ویژگی ها و کلاس ها عبارتند از: گرمانرم و ترموستات، پلیمرهای رسانا، پلاستیک های زیست تخریب پذیر و پلاستیک های مهندسی و سایر پلاستیک هایی با ساختارهای خاص مانند الاستومرها.