با مقادیر کربن بین 0.5٪ و 1.5٪، فولاد ابزار تحت شرایط دقیق کنترل شده برای تولید کیفیت مورد نیاز تولید می شود. حضور کاربید در ماتریس خود، نقش مهمی در کیفیت فولاد ابزار دارد. چهار عنصر اصلی آلیاژی که کاربید را در فولاد ابزار تشکیل می دهند عبارتند از: تنگستن، کروم، وانادیم و مولیبدن. میزان انحلال کاربید های مختلف به شکل آستنیت آهن، عملکرد فولادی فولاد را تعیین می کند (آهسته تر، ساختن یک فولاد مقاوم در برابر حرارت). درمان مناسب حرارت این فولاد برای عملکرد کافی مهم است. محتویات منگنز اغلب پایین نگه داشته می شود تا امکان ترک خوردگی در هنگام خنک شدن آب به حداقل برسد.
شش گروه از فولادهای ابزار وجود دارد: سخت شدن آب، کار سرد، مقاوم در برابر شوک، سرعت بالا، کار داغ و هدف خاص. انتخاب انتخاب گروه بستگی به هزینه، دمای کار، سختی سطح مورد نیاز، مقاومت، مقاومت در برابر ضربه و سختی است. شرایط خدمات (درجه حرارت بالاتر، سایش، خوردگی، بارگیری)، بیشتر از مقدار آلیاژ و در نتیجه مقدار کاربید مورد نیاز برای فولاد ابزار.
فولاد ابزار برای برش، پرس، اکسترود کردن و سوزاندن فلزات و سایر مواد استفاده می شود. استفاده از آنها، مانند تولید قالب های تزریق، به دلیل مقاومت در برابر سایش، ضروری است و معیار مهمی برای قالب سازی است که برای تولید صدها هزار قالب از یک محصول یا بخشی استفاده می شود.
نمرات فولاد ابزار AISI-SAE رایج ترین مقیاس استفاده شده برای شناسایی انواع مختلف فولاد ابزار است. آلیاژهای جداگانه در یک کلاس یک عدد داده می شود به عنوان مثال: A2، O1، و غیره