مخترع آمریکایی جان وسلی هیات همراه با برادرش اشعیا اولین دستگاه قالب گیری تزریق را در سال 1872 ثبت کرد. این دستگاه در مقایسه با دستگاه های امروزه نسبتا ساده بود: مانند سوزن اندام تحتانی، با استفاده از یک پینگر برای تزریق پلاستیک از طریق گرم سیلندر را به یک قالب تبدیل کنید. این صنعت در طول سالها به آرامی پیشرفت کرد، تولید محصولاتی مانند بقیه یقه ها، دکمه ها و شانه های مو.
شیمیدان آلمانی آرتور ایچنگرین و تئودور بکر اولین فرمول های محلول در سلولز استات را در سال 1903 اختراع کردند که بسیار کمتر از نیترات سلولز قابل اشتعال بودند. در نهایت در فرم پودری موجود بود که از آن به آسانی ساخته شده بود. آرتور ایچنگرین نخستین قالب تزریق قالب گیری را در سال 1919 توسعه داد. در سال 1939، آرتور ایچنگرین تزریق قالب تزریق سلولز استات پلاستیک را ثبت کرد.
این صنعت به سرعت در دهه 1940 گسترش یافت، زیرا جنگ جهانی دوم تقاضای زیادی برای محصولات ارزان قیمت و تولید انبوه ایجاد کرد. در سال 1946، مخترع آمریکایی جیمز واتسون هندری اولین دستگاه تزریق پیچ را ساخت که کنترل دقیقتری را بر سرعت تزریق و کیفیت محصولات تولید کرد. این دستگاه همچنین اجازه می دهد مواد قبل از تزریق مخلوط شوند، به طوری که پلاستیک های رنگی یا بازیافتی می توانند به مواد با ارزش افزوده اضافه شوند و قبل از تزریق کاملا مخلوط شوند. امروزه، دستگاه های تزریق پیچ، اکثریت کلی دستگاه های تزریق را تشکیل می دهند. در دهه 1970، هندری شروع به توسعه اولین فرآیند قالب گیری تزریقی با گاز نمود که به تولید مقادیر پیچیده و توخالی که به سرعت خنک شد، امکان پذیر است. این انعطاف پذیری طراحی به میزان قابل توجهی بهبود یافته و همچنین قدرت و پایان قطعات تولید شده را کاهش می دهد و باعث کاهش زمان تولید، هزینه، وزن و زباله می شود.
صنایع قالب گیری تزریق پلاستیک در طول سال ها از تولید کمربندهای و دکمه ها برای تولید مجموعه ای گسترده از محصولات برای بسیاری از صنایع از جمله خودرو، پزشکی، هوا فضا، محصولات مصرفی، اسباب بازی، لوله کشی، بسته بندی، و ساخت و ساز تکامل یافته است.