فلمینگ همچنان به بررسی Penicillin ادامه می دهد، نشان می دهد که می تواند انواع مختلفی از باکتری های موجود در عفونت ها و سایر بیماری ها را مهار کند، اما قادر به تولید این ترکیب در مقادیر کافی لازم برای تولید دارو نبود. این کار توسط یک تیم در آکسفورد دانشگاه؛ Clutterbuck، Lovell و Raistrick، که در سال 1931 با مشکل مواجه شدند. این تیم همچنین قادر به تولید ترکیب خالص در هیچ مقدار زیادی نبود و دریافت که فرآیند تصفیه اثر آن را کاهش داده و خواص آنتی باکتریایی .
هاوارد فلوری، ارنست زین، نورمن گرتلی، ادوارد آبراهام، همگی در آکسفورد، این کار را ادامه دادند. آنها با استفاده از محلول های آلی به جای آب، تکنیک غلظت را توسعه دادند و "واحد آکسفورد" را برای اندازه گیری مقدار پنی سیلین در یک محلول ایجاد کردند. آنها توانستند محلول را تصفیه کنند، غلظت آن را تا 45-50 بار افزایش داد، اما متوجه شد که غلظت بالاتری ممکن است. آزمایشات انجام شده و نتایج منتشر شده در سال 1941، هرچند مقادیر تولید شده از پنسییلین همیشه به اندازه کافی برای درمان لازم نیست. Florey همانطور که در جنگ جهانی دوم بود، درگیر دخالت دولت ایالات متحده شد. با تیم های تحقیقاتی در بریتانیا و برخی از ایالات متحده، تولید صنعتی پنی سیلین بلورین در طول 1941-1944 توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده و Pfizer توسعه داده شد.
چندین دارو کاهش دهنده کلسترول استاتین (مانند لوستاتین از Aspergillus terreus) از قالب ها استخراج می شوند. [نیازمند منبع]
سیکلوسپورین دارویی که برای سرکوب رد ارگان های پیوند استفاده می شود، از شکل Tolypocladium inflatum گرفته شده است.